«Πολύχρωμες ζωγραφιές, κατασκευές από πλαστελίνη και ένα τετράδιο με βασικές αραβικές λέξεις. Αυτά είναι τα ενθύμιά μου από τη Δομή Φιλοξενίας ασυνόδευτων ανηλίκων της Μυτιλήνης, όπου πέρασα δυο πολύ όμορφες και ενδιαφέρουσες εβδομάδες ως εθελόντρια.
Τα απογεύματα που πέρασα παρέα με αυτά τα παιδιά δεν διαφέρουν πολύ από ένα απόγευμα που περνάω με τον αδερφό μου. Ακούγαμε μουσική, παίζαμε Jenga και Domino, φτιάχναμε puzzle, ζωγραφίζαμε, πηγαίναμε βόλτες, συζητούσαμε…
Μου έμαθαν τις πρώτες μου αραβικές λέξεις και γελούσαν με την λανθασμένη μου προφορά. Παρόλα αυτά, μου έσκαγαν ένα πλατύ χαμόγελο όταν την επόμενη μέρα τους καλημέριζα και τους ρωτούσα κάποια πράγματα στη γλώσσα τους. Συνήθως είχαμε τη βοήθεια των διερμηνέων στις συζητήσεις μας και ενώ με κάποια παιδιά επικοινωνούσαμε στα αγγλικά, με κάποια άλλα χρησιμοποιούσαμε την φαντασία και τα χέρια μας για να περιγράψουμε αυτό που θέλαμε να πούμε. Όπως είναι φυσικό, με κάποια παιδιά υπήρξε μεγαλύτερο δέσιμο. Κάποια από αυτά ενώ ζωγραφίζαμε μου αφηγήθηκαν την ιστορία τους, τους λόγους για τους οποίους έφυγαν από τη χώρα τους και μου έδειξαν φωτογραφίες από την οικογένειά τους και από το μέχρι τώρα ταξίδι τους προς την Ευρώπη.
Ήταν μια πολύ έντονη, ενδιαφέρουσα και πολύπλευρη εμπειρία, η οποία με βοήθησε αρχικά να καταλάβω τη διαδικασία που ακολουθείται σήμερα για την καταγραφή των παιδιών αυτών στα κέντρα πρώτης υποδοχής. Αυτό όμως που έκανε την εμπειρία αυτή ξεχωριστή ήταν ότι μπόρεσα να γνωρίσω αυτά τα παιδιά, να μιλήσω μαζί τους και να μάθω τους στόχους και τις επιθυμίες τους, που μου θύμισαν κατά πολύ τους στόχους και επιθυμίες που είχα εγώ πριν 10 χρόνια.
Φεύγω από τη Δομή με πολλές χαρούμενες αναμνήσεις και έχοντας κάνει μερικούς νέους φίλους. Φεύγω όμως και με πολλές νέες σκέψεις και προβληματισμούς. Είμαστε ικανοί να αντέξουμε πολλά περισσότερα από όσα νομίζουμε και ο τρόπος με τον οποίο εμείς οι ίδιοι διαλέγουμε να αντιμετωπίσουμε τη ζωή παίζει καθοριστικό ρόλο σε αυτό. Αυτά τα παιδιά διάλεξαν να την αντιμετωπίσουν με χαμόγελα και αισιοδοξία, οπότε ας μάθουμε και εμείς κάτι από όλο αυτό!»
