Η Μαρία, Κοινωνική Λειτουργός της δομής μας, διηγείται:
«Μας υποδέχτηκαν όλοι πολύ ζεστά και αμέσως αρχίσαμε να γνωριζόμαστε μεταξύ μας. Η ψυχολόγος της μονάδας Ζωή Αλεξούλη είχε ετοιμάσει σημαίες από τις χώρες των παιδιών, ώστε, καθώς το κάθε παιδί έλεγε λίγα λόγια για τον εαυτό του, να δείχνει τη σημαία της χώρας του. Η ατμόσφαιρα ήταν ιδιαίτερα ζεστή και χαρούμενη, ιδίως όταν ο εθελοντής μουσικός του γηροκομείου έπαιξε τραγούδια της παλαιάς Αθήνας, στα οποία όλοι οι ηλικιωμένοι τραγουδούσαν, ενώ δύο κυρίες χόρεψαν για τα παιδιά. Στη συνέχεια, έπαιξε τραγούδια που γνώριζαν τα παιδιά μας από τα εβδομαδιαία μαθήματα με τον δικό μας εθελοντή μουσικό. Έτσι, τα παιδιά μας τραγούδησαν το “Μήλο μου Κόκκινο”, τον “Χορό των Μπιζελιών” και άλλα.
Στο τέλος, η μικρή μας Σάλμα από το Αφγανιστάν με ρώτησε: “Μπορώ να τους αγκαλιάσω;” Ήταν πολύ συγκινητικό, γιατί όντως αγκάλιασε όλες τις γιαγιάδες και τους παππούδες, έναν-έναν!
Αφού μας ξενάγησε στο χώρο, η κυρία Ζωή μας δώρισε το βιβλίο της “Παραμύθια για Μεγάλα Μωρά” και μας υποσχέθηκε ότι μας επισκεφθεί στη δομή να το διαβάσει στα παιδιά!»
Ευχαριστούμε ολόψυχα την υπεύθυνη του γηροκομείου Θέλξη Μουζάκη και όλους τους νέους μας φίλους για την εγκάρδια φιλοξενία!
