«Πριν από μέρες, συνόδευσα δύο φιλοξενούμενούς μας, μια μητέρα από τη Συρία με τον ανήλικο γιο της, στα γραφεία του Διεθνούς Οργανισμού Μετανάστευσης (ΔΟΜ), καθώς, μετά από πολλούς μήνες αναμονής, είχε επιτέλους ολοκληρωθεί η διαδικασία μετεγκατάστασής τους.
Ώρα 12:00 το μεσημέρι. Ο κόσμος είχε αρχίζει να μαζεύεται από νωρίς για το προγραμματισμένο ραντεβού, όπου θα τους ανακοινώνονταν το πολυπόθητο “ναι”. Πούλμαν παρκαρισμένα απ’ έξω, έφερναν κόσμο από κάθε προσφυγικό καταυλισμό της ελληνικής επικράτειας. Γύρω στη μία η ώρα, η αίθουσα είχε γεμίσει από περίπου 200 άτομα. Αγκαλιές και φιλιά από παλιούς γνώριμους, ανθρώπους που είχαν να συναντηθούν από τις πατρίδες τους, απ’ όταν πρωτοήρθαν στην Ελλάδα – με όποιον τρόπο κατάφεραν να φτάσουν… Τα μωρά κλαίγανε, οι μητέρες αγχωμένες προσπαθούσαν να τα ηρεμήσουν, τα παιδιά παίζανε. Όλοι, κουρασμένοι από την αναμονή, την ταλαιπωρία και την νηστεία, καθώς ήταν περίοδος Ραμαζανιού. Και όμως, η χαρά της προσμονής πλημμύριζε τα μάτια τους. Σε λίγες μέρες, θα ξεκινούσε επιτέλους η καινούρια τους ζωή: μετεγκατάσταση στην Σουηδία. Ένιωσα δάκρυα να ανεβαίνουν στα μάτια μου, ένιωσα δέος. Πόση δύναμη κρύβει ο άνθρωπος; Πόσες φορές μπορεί να ξεκινήσει από την αρχή; Πόσες φορές μπορεί να σφίξει τα δόντια και να πει “πρέπει να ζήσω;”»
Η Σύρια μητέρα επικοινώνησε με την Μαρία από την Σουηδία για να την ενημερώσει για τα νέα τους και να την ευχαριστήσει για την στήριξη της ΜΕΤΑδρασης.
Καθώς οι ανάγκες στέγασης μονογονεϊκών οικογενειών προσφύγων παραμένουν μεγάλες, ευχαριστούμε θερμά το Association for Aid Relief Japan (AAR Japan) για την πολύτιμη στήριξή του στις προσπάθειές μας.
